Kościół po brzegi wypełniony gośćmi, uroczysta cisza, ksiądz wypowiada najważniejsze w naszym życiu słowa „Ja Anna, biorę ciebie Macieju…“, kiedy z trzeciej ławy słychać donośny głosik „Nudzi mi się. Mogę iść poskakać po kałużach?“ Potem ostra wymiana zdań, płacz i wściekły tata główną nawą wyprowadza za ramię wierzgającego nogami chłopczyka. Taka scenka to klasyk uroczystości ślubnych. Z wesel znamy także spoconych kawalerów w granatowych garniturkach, którzy z upodobaniem leją gości wodą z plastikowych karabinów i śpiące na złączonych krzesłach sześcioletnie księżniczki. Co zrobić, żeby nasz ślub był inny? Jak zapanować nad niesfornymi małymi gośćmi, żeby ten wieczór pozostał niezapomnianym wspomnieniem?